ไม่ได้เขียน มานาน หลังจาก หมกมุ่นกะการเรียน
มีเวลาว่าง เนื่องจากได้เบรคยาววววว สุกขี จิงๆ
อยู่ที่ ซีแอ๊ตเทิลมา ก็หลายปี อยู่ ได้รู้จัำกคนหลายประเภท
เนื่องจากที่นี่มีคนไทยประมาณหนึ่งอยู่แร้ว แต่ปี สองปีนี้ มีคนไทย ทะัลักเข้ามา มากมายจริงๆ
ที่ใด มีคนพูดภาษาเดียวกัน เยอะๆ ความ วุ่นวายก็จะเกิดขึ้นที่นั่น มักจะเป็นเรื่องจริง
ดังนั้่น พระเจ้าจึงให้คนพูด ต่างภาษากัน เพื่อลดความเบาะแว้ง คงจะเป็นจริง เพราะมันคงคุยกันไม่รู้เรื่อง ฮาาาาาาา
คนหลายประเภทที่ได้กล่าวมาแร้วข้างต้น ก็มีหนึ่ง.. ครอบครัวที่มีแต่ความรัก ให้กันและกัน ขอบคุณ ที่ให้ความอบอุ่น และ ความช่วยเหลือ กันตลอดมา ที่ไม่สามารถจะหาที่ไหนได้อีก แม้ว่าบางคนจะเห็นว่ามันเป็นความอบอุ่นจนร้อนเกินไป แต่จำไว้เถอะว่า คุณ ไม่สามารถ ไปหาความรักเหล่านี้จาำกสังคมที่โหดร้ายข้างนอกได้หรอก
สอง.. พี่ๆที่มีน้ำใจ ในที่ทำงาน ทำให้การทำงานในทุกๆวัน มีแต่ความสุข ความมีน้ำใจให้กัน การแบ่งปัน และ อาหารอร่อยๆที่สุดในซีแอ๊ตเทิล ห้าห้หา้าหห้าห้าห้า
สาม.. พี่ๆน้องๆ ที่คลานตามกันมา หรือ ไม่ได้คลานตามกันมา ทำให้ชีวิตที่นี่มีสีสัน มากขึ้น
สี่.. คนภายนอกที่เรารู้จัก เอ หรือไม่รุ้จักดี คนที่คิดว่าตัวเองสำคัญ และคนอื่นให้ความสำคัญกะตัวเองเสมอๆ คนเหล่านี้ น่าสงสารนะ มีความรักที่ไม่เคยพอ คิดว่าทุกคนจะ พูดพาดพิงถึงตัวเอง ตลอดเวลา คิดว่าตัวเองเป็นคนเด่นดัง จริงๆแ้ล้วเค้าไม่มีประเด็นอื่นจะให้พูดถึงต่างหาก ประชากรไทย ในซีแอ๊ตเทิล มีซักกี่คนเชียวคะคู๊ณ ถ้าไม่พูดถึง _ึง แล้วจะพูดถึงใคร ควรที่จะดูประเด็นที่คนเขาพูดกันต่างหากว่า พูดถึงเราในแง่ไหนกันแน่ ถ้าในแง่ดี มันก็ดีและเสมอตัวไป แต่ถ้าในเชิงลบแล้วละก็ ควรคิดนะ ว่าทำไม เขาถึงพูดกัน สังคม มันก็เล็กแค่นี้ ไม่ใช่ว่าตัวคุณจะเด่นดังหรอกนะ คิดสิ คิด เอ๊ะ..หรือว่า อยากดังจริงๆเลย สร้างประเด็น ฮาาาาาาา.....
English
